België!

We zijn in België! Rond 13:46 uur ging team 190 goed gehumeurd in Quiëvrechain de zo feestelijke grens over. Nou ja, feestelijk… Veel meer dan een bordje bij een beekje is het niet. Maar het gaat om de mijlpaal! Het betekent dat we op een heel klein stukje na, op de helft zijn! Er staat een fotograaf van de Roparun die een prachtig plaatje van ons schiet. Helaas weten we zijn naam niet meer (iets met Mike? Hij heeft in ieder geval instagram! Wie vindt ‘m voor ons?) In België staat ons nog heel wat te wachten. Lange glooiende provinciale wegen. Een mooie maar zware route. En natuurlijk: de eerste feestdorpen! De kleine energiecentrales die de batterijen van de lopers en de fietsers weer helemaal opladen.

En dat is nodig ook. Want de laatste loodjes wegen het zwaarst. Etappe zeven en acht zijn voor veel teamleden de dieptepunten. Je bent al zo lang onderweg, je bent moe, alles doet zeer.. En je weet dat je er nog lang niet bent… Dan is zo’n zingende en enthousiaste menigte precies wat je nodig hebt. De spirit die je aanjaagt om verder te gaan. Op weg naar die finish daar in Rotterdam. Want opgeven is geen optie!